Η Έκθεση «Κωνσταντίνος Βολανάκης – ίσαλος γραμμή»
Οι μαθητές της Δ΄ τάξης επισκέφτηκαν τον Οκτώβρη μια σπουδαία έκθεση με 52 μοναδικές ελαιογραφίες του Κωνσταντίνου Βολανάκη, από το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη του Πειραιά.
Είχαν την ευκαιρία να περιπλανηθούν από κοντά στις ακτές και στις προβλήτες, στους όρμους και τα πελάγη, στα καΐκια και στα καράβια, στα ήρεμα νερά και στα μανιασμένα κύματα, στα ταξίδια των πλοίων και στη ζωή των ψαράδων , όπως μοναδικά ο Κωνσταντίνος Βολανάκης απεικονίζει στο έργο του.
Μάλιστα με εργαλεία τους μια ακουαρέλα και ένα μολύβι παρασύρθηκαν στη δημιουργία της δική τους θαλασσογραφίας έχοντας οδηγό τους αυθεντικούς πίνακες του ζωγράφου. Τα εμπνευσμένα αυτά έργα των παιδιών εκτέθηκαν στην αυλή του σχολείου!
Κωνσταντίνος Βολανάκης-εκπαιδευτικό πρόγραμμα από την ομάδα thea–tree
Η ομάδα thea-tree επισκέφτηκε το σχολείο μας και παρέσυρε τα παιδιά της Δ΄ τάξης σε ένα ομαδικό παιχνίδι, που θα τα έφερε πιο κοντά στις θαλασσογραφίες του Κωνσταντίνου Βολανάκη και στη χαρά της δημιουργίας. Ειδικότερα μέσα από τους πίνακές του, που ξεχειλίζουν θάλασσα, αγαπημένη των πολλών, τα παιδιά συνδέθηκαν ψυχικά και πνευματικά και καλλιέργησαν περαιτέρω την αγάπη τους για την τέχνη.
Κωνσταντίνος Βολανάκης
Ο Κωνσταντίνος Βολανάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο στις 17 Μαρτίου 1837. Η οικογένειά του μεταφέρεται στη Σύρο το 1851, ενώ ο ίδιος το 1856 πηγαίνει στην Τεργέστη για να εργαστεί σε εμπορικές επιχειρήσεις ως λογιστής.
Ανάμεσα στα λογιστικά φύλλα του το αφεντικό του, Γεώργιος Αφεντούλης, ανακαλύπτει τα σχέδιά του με καράβια στην προβλήτα της Τεργέστης και τον ενθαρρύνει να αφιερωθεί στην τέχνη.
Το 1864 μεταβαίνει στο Μόναχο όπου σπουδάζει ζωγραφική στην εκεί φημισμένη Ακαδημία Καλών Τεχνών. Μετά την αποφοίτησή του, σταδιοδρομεί στο Μόναχο, δικό του εργαστήριο και συμμετοχή στις μεγάλες εκθέσεις της πόλης.
Στο μεταξύ παντρεύεται με τη Φανή Χρηστίδου και αποκτούν δύο παιδιά. Λόγω όμως προβλημάτων υγείας της Φανής, το 1883 αποφασίζει να επιστρέψει στην Ελλάδα και εγκαθίστανται στον Πειραιά.
Αναλαμβάνει θέση καθηγητή στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, από την οποία όμως θα παραιτηθεί το 1903, λόγω προβλημάτων υγείας.
Στην Ελλάδα ο Βολανάκης δεν μπορεί να ευδοκιμεί, καθώς η καλλιτεχνική κίνηση και αγορά είναι καχεκτική. Κατά συνέπεια εγκαταλείπει προοδευτικά τις μεγάλες – κυριολεκτικά και μεταφορικά – συνθέσεις και περιορίζεται σε λιμενογραφίες, πλοιογραφίες και θαλασσινά τοπία.
Βαθμηδόν απογοητεύεται, τόσο που το 1891 αποπειράται να αυτοκτονήσει και δηλώνει: «είμαι δυστυχής διότι εγεννήθην καλλιτέχνης».
Πεθαίνει στις 30 Ιουλίου 1907 στον Πειραιά. Στην κηδεία του συνοδευόταν από μόλις πέντε άτομα.